Σάββατο, 8 Νοεμβρίου 2008

Ανακαίνιση

Φίλοι και Συγγενείς,

Καλησπέρα σας! Η μέρα ξεκίνησε όπως οι περισσότερες, με καφέ και διάβασμα στο σαλόνι, το φόντο είναι, επιτέλους, φθινοπωρινό και έτσι είπα να αναβάλω το ταξίδι στα βόρεια του κόσμου για κάποια άλλη μέρα ενώ η συννεφιά μεταμορφώνει το μεσημέρι, το κάνει να μοιάζει με δειλινό και κάνει εμένα να αισθάνομαι λες και μου έχουν μόλις προσφέρει ένα απροσδόκητο δώρο. Ένα επιπλέον δώρο, για την ακρίβεια. Η ευφορία είναι όση χρειάζομαι ώστε να νιώθω ότι ήρθε το πλήρωμα του χρόνου για ένα ακόμα πέρασμα από το ψηφιακό προσκήνιο της γιορτής. Η ευφορία καθώς και το γεγονός ότι, μετά το όμικρον, τώρα έχει χαλαρώσει και το πλήκτρο του άλφα –απίστευτο αλλά αληθινό. Μόλις εξαντληθούν τα φωνήεντα και πάμε στα σύμφωνα, θα αρχίσω να φτιάχνω λέξεις με τα ξεχαρβαλωμένα μου πλήκτρα, ένα είδος scrabble ή κάτι τέτοιο, και θα γράψω ένα μυθιστόρημα συνωμοσίας, με μεταφυσικούς κωδικούς που υποβάλλει στον ήρωα ο στοιχειωμένος υπολογιστής του. Μέχρι τότε, θα γράφω κάτι άλλο. Κάτι σαν αυτό εδώ, ίσως. Θα δούμε.
Αυτές τις μέρες, όπως και πολλές ακόμα, παλιότερες μέρες, σκεφτόμουν την αγωνία του ανθρώπου, την αγωνία μας, Φίλοι και Συγγενείς, για το καινούριο. Για την καινούρια αρχή. Στη λογοτεχνία. Στην τέχνη, γενικά. Σκεφτόμουν την αγωνία για ένα νέο ξεκίνημα στη ζωή. Η σκέψη μας κινείται συχνά μ’ αυτό τον τρόπο, έτσι δεν είναι; Από τη λογοτεχνία στη ζωή. Προσωπικά, είναι η αγαπημένη μου κίνηση, ο πιο ωραίος, ουσιαστικός περίπατος. Ο δεύτερος στην αξιολογική κλίμακα των περιπάτων που προτιμώ είναι, φυσικά, ο ακριβώς αντίστροφος. Από τη ζωή στη λογοτεχνία. Και πάει λέγοντας. Σημασία, όπως ο καθένας μπορεί να καταλάβει, δεν έχει ο περίπατος. Αλλά ο προορισμός. Σκέφτομαι συχνά ότι όποιος θεωρεί στ’ αλήθεια ότι είναι το ταξίδι και όχι ο προορισμός που μετράει, ότι είναι η διαδρομή που αξίζει και όχι η Ιθάκη, λοιπόν, καλά θα κάνει να το ξανασκεφτεί. Ας ρωτήσουμε και τον ταλαιπωρημένο τον Οδυσσέα. Νομίζω ότι αυτό θα ήταν αρκετό για να μας πείσει. Εκείνους από εμάς που δεν είμαστε φίλοι των extreme sports, εν πάση περιπτώσει. Έτσι είναι. Η πραγματική περιπέτεια, η αυθεντική περιπέτεια αρχίζει όταν ανοίγει κανείς τα μάτια στην ακτή της Ιθάκης. Παρενθετικά, είμαι υποχρεωμένος να επισημάνω ότι έχει παραγίνει αυτός ο συμβολισμός με την Ιθάκη. Ως Κύπριος, νιώθω ριγμένος, θιγμένος και διάφορα άλλα πράγματα. Τι μας λείπει εμάς, δηλαδή; Ας είναι, όμως. Δεν θα το λύσουμε τώρα. Χάριν ευφωνίας και σαφήνειας, εμμένω στην Ιθάκη. Πάμε παρακάτω.
Στην ανακαίνιση. Αυτό δεν είναι που προτάθηκε ως αίτημα, ως στόχος, τόσες και τόσες φορές, από καταβολής κόσμου; Μια ανακαίνιση στη λογοτεχνία. Και μια ανακαίνιση στη ζωή του καθενός και όλων μας, όπως νομίζω ότι αξίζει να συμπληρώσει κανείς –αλλιώς δεν θα είχε και πολύ νόημα. Ζητάμε πάντα να πάμε, να γυρίσουμε, να επιστρέψουμε και να αρχίσουμε πάλι απ’ την αρχή. Σε νέα θεμέλια, σε νέες συνθήκες και σε νέες αντιλήψεις, θεωρήσεις, ερμηνείες, αποφάνσεις. Σε νέες λέξεις. Και προσπαθούμε σκληρά για αυτό το καινούριο ξεκίνημα. Τις περισσότερες φορές, είμαστε τόσο σίγουροι ότι πρωτοπορούμε ώστε, όταν φτάνουμε και βλέπουμε ένα ολόκληρο πλήθος να είναι ήδη εκεί, ίσως για χρόνια ολόκληρα, και να μας περιμένει χαζεύοντας αδιάφορα δεξιά κι αριστερά, απογοητευόμαστε, πείθουμε τους εαυτούς μας ότι πιάσαμε λάθος λιμάνι και φεύγουμε πάλι, για –ω, ναι- ένα καινούριο ξεκίνημα, μια νέα αρχή, μιαν κάποια πρωτοτυπία. Και λοιπά. Τελικά, ερωτευόμαστε το ταξίδι, δεσμευόμαστε, εγκλωβιζόμαστε σ’ αυτό και με το έξυπνο κόλπο της υποτιθέμενα ασήμαντης Ιθάκης, προσπερνούμε τα περισσότερα λιμάνια βολοδέρνοντας χωρίς ιδιαίτερο λόγο και πρωτοτυπώντας με Σκύλες και Κύκλωπες και όλα τα άλλα υπέροχα πλάσματα του ωκεανού και του δάσους. Είναι κρίμα αλλά είναι και εξαιρετικά ευεξήγητο, σχεδόν λογικό.
Απαξιώνουμε την Ιθάκη για χάρη του ταξιδιού.
Μ’ άλλα λόγια: απαξιώνουμε την ανακαίνιση για χάρη της ανακαίνισης. Παράξενη πρόταση. Αλλά έχει τη σημασία της. Δώστε μου λίγες αράδες ακόμα –μιας και θα τις καταχραστώ έτσι κι αλλιώς.
Στην πραγματικότητα, Φίλοι και Συγγενείς, η ανακαίνιση έχει ήδη γίνει. Η λογοτεχνία και η τέχνη, γενικά, έχουν ανακαινιστεί τόσες και τόσες φορές ώστε οι περισσότεροι από εμάς δεν τις αναγνωρίζουμε πια. Ούτε οι ίδιες αναγνωρίζουν τον εαυτό τους, για να είμαστε ειλικρινείς. Φταίει αυτή η απαξίωση της αυθεντικής, μοναδικής ανακαίνισης που –το λέω ξανά- έχει ήδη γίνει. Φταίει αυτή η απαξίωση που μας κάνει να στοιβάζουμε, να σωρεύουμε «ανακαίνιση στην ανακαίνιση» και να εθελοτυφλούμε στο προφανές του προορισμού που είναι η αφετηρία. Η αυθεντική απαρχή της ζωής. Ώστε η λογοτεχνία και η τέχνη είναι πλήρως ανακαινισμένες. Μαζί τους, κυρίως, πλήρως ανακαινισμένη είναι και η ζωή. Όλα έχουν ειπωθεί ήδη, Φίλοι και Συγγενείς, και γι’ αυτό ακριβώς καλά θα κάνουμε να συνεχίσουμε να μιλάμε, να συνεχίσουμε να γράφουμε και να συνεχίσουμε να ζούμε. Η αλήθεια είναι ότι ουδέν κρυπτόν και ουδέν καινό υπό τον ήλιο –τρελαίνομαι για τέτοιες αρχαΐζουσες ατάκες. Η αλήθεια, επίσης, είναι ότι όσο εμείς οι ίδιοι δεν είμαστε και δεν έχουμε γίνει ακόμα ήλιοι –εντάξει, το ξέρω ότι ακούγεται κάπως μελό αλλά καταλαβαίνετε τι θέλω να πω- τότε τα πάντα είναι πάντα ήδη κρυπτά και όχι ακόμα καινά. Όχι ακόμα καινούρια. Η ανακαίνιση είναι μια καταπληκτική, πλήρως συντελεσμένη πραγματικότητα αλλά αυτό δεν έχει καμιά απολύτως σημασία όσο εμείς δεν έχουμε μάτια ανοιχτά για να την δούμε, όσο εμείς είμαστε υπερβολικά τυφλωμένοι και απασχολημένοι να κατεργαζόμαστε μια φαντασιακή, δική μας, υποτίθεται, ανακαίνιση –εξαιτίας της οποίας απαξιώνουμε τον ήδη ανακαινισμένο κόσμο, την Ιθάκη στην οποία ήδη πάντα και, ταυτόχρονα, όχι ακόμα –
Είμαστε.
Κοντολογίς: η ανακαίνιση είναι ήδη αλλά εμείς είμαστε όχι ακόμα σε σχέση με αυτήν. Ας πούμε ότι το σπίτι μας έχει ήδη ανακαινιστεί και μας περιμένει αλλά εμείς αρνούμαστε να περάσουμε το κατώφλι και κόβουμε βόλτες στον κήπο και στην αυλή και στους διπλανούς δρόμους προσπαθώντας να σκεφτούμε ποιος από μας θα καταφέρει πρώτος να κάνει μια δική του, φανταστική ανακαίνιση σε ένα σπίτι ξένο, αόρατο. Ή ας πούμε ότι το σπίτι έχει ήδη ανακαινιστεί αλλά εμείς έχουμε κουρνιάσει και κοιτάμε έξω από το παράθυρο, εκεί όπου δεν υπάρχει τίποτα απολύτως για να δούμε. Δεν ξέρω γιατί δεν ανοίγουμε τα μάτια για να συνειδητοποιήσουμε αυτό που, βαθιά μέσα μας, ο καθένας και όλοι μας, ήδη ξέρουμε –ότι είμαστε ήδη εκεί, εδώ και κάπου αλλού, στην Ιθάκη και στην Εδέμ και στον όντως αυθεντικό κόσμο. Ίσως μας τρομάζει η προοπτική γιατί, μάλλον κατά λάθος, επειδή το παρεξηγήσαμε ή επειδή δεν προσέχαμε όταν ανακαινιζόταν η κατάσταση, ταυτίσαμε την άφιξη με το τέλος. Για μιαν ακόμα φορά, ο γέρο-Οδυσσέας θα είχε να μας πει μερικά ενδιαφέροντα πράγματα αν βρίσκαμε το κουράγιο να τον ρωτήσουμε. Μήπως η περιπέτεια τέλειωσε όταν έφτασε στην Ιθάκη; Εντάξει, ας μην παίζουμε με τον πόνο ενός ήρωα. Το έχουμε κάνει και είναι πάντα το ίδιο οδυνηρό.
Ο προορισμός είναι η αφετηρία της ανακαίνισής μας, Φίλοι και Συγγενείς. Ώσπου να ανακαινιστούμε εμείς οι ίδιοι, ώσπου να επιτρέψουμε και να δεξιωθούμε μέσα μας αυτή την εντελώς προσωπική –κάτι που σημαίνει, ταυτόχρονα, γνήσια οικουμενική- ανακαίνιση, το πιθανότερο είναι ότι θα εξακολουθήσουμε να ψάχνουμε γύρω μας ανύπαρκτες βραχονησίδες, νησιά, ακτές και ηπείρους. Θα συνεχίσουμε να σκαρφιζόμαστε απίθανες παρεκκλίσεις και παρακάμψεις και θα πανηγυρίζουμε τις συναντήσεις μας με τα πλάσματα του δάσους και της θάλασσας σαν να ήταν αυτές η ανακαίνιση που ζητούσαμε. Σαν να ήταν αυτές η ανακαίνιση που πάντα ζητάμε. Αν είναι κάτι που μας ψιθυρίζουν οι ιστορίες, Φίλοι και Συγγενείς, αν είναι κάτι για το οποίο μας βάζουν σε υποψίες όλες οι ιστορίες που έχουν ήδη όλες ειπωθεί, είναι ότι είμαστε ελεύθεροι και υποχρεωμένοι να συνεχίσουμε να τις διηγούμαστε, με όλους τους τρόπους, όπως και όσο μπορεί ο καθένας, όχι για να φτάσουμε κάποτε στην Ιθάκη αλλά για να ξυπνήσουμε επιτέλους στην ακτή της και να υποδεχθούμε, να αφομοιώσουμε την Ιθάκη μέσα μας, να δεξιωθούμε την ανακαίνιση μέσα μας.
Είμαι σίγουρος ότι αυτή θα είναι μια δεξίωση που δεν θα ξεχάσει κανείς. Και είμαι αρκετά αισιόδοξος ότι αυτή είναι, επίσης, μια δεξίωση από την οποία δεν θα λείψει κανείς γιατί, πολύ απλά, δεν μπορεί να λείψει, δεν είναι δυνατόν να λείψει –πώς θα μπορούσε, άλλωστε; Είσαι και είμαι και είμαστε όλοι ήδη εκεί / εδώ / αλλού περιμένοντας το σύνθημα, την έκρηξη των πυροτεχνημάτων ή το φελλό της σαμπάνιας ή κάτι παρόμοιο και, ίσως-ίσως, λιγότερο εντυπωσιακό, για να δούμε να ανάβουν τα φώτα. Και να γνωριστούμε από την αρχή. Μεταμορφωμένοι, προσωπικοί και ανακαινισμένοι. Όχι πια και, επιτέλους, ήδη όντως εμείς. Κάτι τέτοια μου λέει, σήμερα, ο λογισμός, το όνειρο και μια πολύ πιο απλή, καθημερινή σκέψη, την ώρα που η συννεφιά κάνει ώστε να αναδυθεί η ευκρίνεια των περιγραμμάτων στις απέναντι πολυκατοικίες και ο πέμπτος όροφος μοιάζει στο μυαλό μου σαν το κατάρτι ή τον ιστό αυτού του ιστολογίου ή ιστότοπου ή όπως αλλιώς το λένε, χωρίς σημαία ή λάβαρο ή κάποιο άλλο έμβλημα παρά μόνο με τη μεγαλοπρεπέστατη μπουγάδα, τη δική μου και των γειτόνων, να σαλεύει θριαμβευτικά και να διακηρύσσει ότι οι προσωπικοί άνθρωποι, όλα τα πρόσωπα, όλοι εμείς, Φίλοι και Συγγενείς, είμαστε, δυνητικά πάντα ήδη και αυθεντικά όχι ακόμα, μεταμορφωμένοι, ανακαινισμένοι και καινοί.

9 σχόλια:

Eleni Dafnidi είπε...

Κυριάκο καλώς σε βρήκα στην blogoσφαιρα στην οποία εφτά μήνες πριν -Τρίτη και Δεκατρείς,θυμάμαι- μυήθηκα ασφαλώς και εγώ από την Κλειώ -από ποια άλλη-! Παρατηρώ ότι το φθινοπωρινό φόντο σε εμπνέει για τα καλά εκεί στον πέμπτο όροφο και σου εύχομαι ο συγγραφικός αυτός οίστρος να κρατήσει γερά! Εμείς εδώ. Γείτονες. Η πόρτα μου είναι δίπλα. Όποτε σου ανοίξει η όρεξη για χαλαρό καφεδάκι στο ισόγειο πάρε το ασανσέρ! Καλή αρχή και καλή συνέχεια!

Κυριάκος Μαργαρίτης είπε...

Γεια σου πατριωτάκι!
Ευχαριστώ που πέρασες. Ισχύει για το φθινόπωρο και την ευφορία. Τώρα, οίστρος είναι, παραλήρημα είναι -θα δείξει.
Ευχαριστώ και για την πρόσκληση -αν κι έχω περάσει ήδη, έτσι κι αλλιώς. Σε άφησα λίγο πριν από το ταξιδάκι στη Φραγκφούρτη -δεν ρωτάω καν αν το ευχαριστήθηκες! Λοιπόν, αυτά. Καλές δουλειές -σε όλα τα μέτωπα- και θα ξαναπούμε με μια ευκαιρία.

Linea είπε...

koita pu se vrhka!telika pesame sta dixtia ths texnologias e?:) dn exeis anevasei kapoio email opote se xairetw apo dw.8a pas/phges kypro gia thn ek8esh t giannh? (ypeu8ynh gia to shmadi sto xeri me ton anapthra :P)

Κυριάκος Μαργαρίτης είπε...

Καλώς την! Τι έγινε, Κριστίν; Ελπίζω να περνάς όμορφα.
Τα δίχτυα της τεχνολογίας αφήνουν χειρότερα σημάδια από τους αναπτήρες αλλά μπορεί και να με βγάλουν στην επιφάνεια πάνω που ήμουν έτοιμος να πνιγώ. Θα δείξει.
Τελικά, δεν πήγα στην Κύπρο. Δυστυχώς, η έκθεση αναβλήθηκε. Ελπίζουμε ότι θα γίνει στις αρχές του Γενάρη, σε μια καινούρια γκαλερί αλλά τίποτα δεν είναι εντελώς βέβαιο για την ώρα. Αν κάνεις καμιά βόλτα από το νησί τα Χριστούγεννα, ο Γιάννης θα στα πει καλύτερα. Σε χαιρετώ γιατί έχω και κάτι δίχτυα να ξεμπλέξω!

Linea είπε...

epistrefw apo ispania mesa dek. elpizw na vre8ume athina epd sto nhsi dn 8a paw.:) kalh diamoni euxomai ston hlektroniko su pempto orofo.

Πασχαλία Τραυλού είπε...

Kυριάκο, καλησπέρα. Δεν με γνωρίζεις παρότι ανήκουμε και οι δυο στην οικογένεια των εκδόσεων Ψυχογιός. Διάβασα συμπτωματικά το βιβλίο σου ο θρύλος του βρουκόλακα και ομολογώ ότι εκείνο που μου έκανε εντύπωση είναι ότι τα βιβλία σου απευθύνονται μεν σε παιδιά αλλά δεν υποτιμούν καθόλου την νοημοσύνη τους ούτε τη νοημοσύνη ενός ενηλίκου που τα διαβάζει εξαιρετικά ευχάριστα. Παρακινήθηκα να αναζητήσω το ιστολόγιό σου αφενός για να σου εκφράσω τις θετικές εντυπώσεις μου και αφετέρου για να σε ρωτήσω ίσως μια κοινότοπη ερώτηση αλλά θα ήθελα την απάντηση:Σκοπεύεις να γράψεις βιβλίο ενηλίκων; Το λέω επειδή, καθώς εγώ υπηρετώ αυτό το είδος, θεωρώ ότι θα είναι πολύτιμη μια παρουσία με τόσο δημιουργική φαντασία σε μια εποχή που τα θέματα της λογοτεχνίας ενηλίκων ανακυκλώνονται με πολύ βαρετό πια τρόπο. Εξάλλου, όπως αποδεικνύει το ύφος και η ευστροφία της γραφής σου και στα άρθρα που αναρτείς νομίζω ότι το έχεις. Με εκτίμηση, ΠΑΣΧΑΛΙΑ ΤΡΑΥΛΟΥ

Κυριάκος Μαργαρίτης είπε...

Γεια σας κυρία Τραυλού!
Ευχαριστώ πάρα-πάρα πολύ για τα καλά σας λόγια. Και εύχομαι καλή επιτυχία στα Φτερά από Μετάξι. Δεν το έχω διαβάσει ακόμα αλλά αν κρίνω από τα προηγούμενα κείμενά σας, τότε το βραβείο είναι σχεδόν σίγουρο -από την άλλη, το έχετε πάρει ήδη από τους αναγνώστες με έναν τρόπο που δεν χωρά αμφιβολίες οπότε μιλάμε μάλλον για επισημοποίηση ενός ήδη κερδισμένου βραβείου. Μπορεί να ακούγεται κοινότοπο αλλά νομίζω ότι έτσι έχουν τα πράγματα.
Για την ερώτησή σας για λογοτεχνία ενηλίκων, λοιπόν: από το στόμα σας και στου Θεού τ' αυτί! Η Αγγέλα θα γελάσει εκεί στον Ψυχογιό μόλις την παραπέμψω στο σχόλιό σας. Είναι ένας από τους ελάχιστους ανθρώπους που είχε το προνόμιο -λέμε τώρα- να διαβάσει και τα δέκα ή δώδεκα -ποιος μετράει;- κείμενά μου για ενήλικες αναγνώστες. Απορρίφθηκαν -δικαίως αφού δεν ήταν ακριβώς μυθιστορήματα!- και εγώ τα έχω φυλαγμένα σ' ένα ξεκλείδωτο ντουλάπι -το συρτάρι ήταν μικρό και κλειδωμένο, οπότε...
Βλέπετε, αν και μόνο μια συλλογή με διήγηματα και ένα ιδιόμορφο αφήγημα έχουν βγει μέχρι τώρα για ενήλικες και παρά τα παιδικά που βρέθηκα να γράφω -και να το απολαμβάνω- σχεδόν από σπόντα, εγώ επιμένω να θεωρώ ότι είμαι συγγραφέας λογοτεχνίας ενηλίκων. Προς το παρόν, είμαι ο μόνος που το πιστεύει αυτό αλλά το σχόλιό σας μου δίνει θάρρος και ίσως να ξεκινήσω μια ηλεκτρονική εκστρατεία / έρανο / διαδικτυομαραθώνιο για να πείσω και όλο τον υπόλοιπο κόσμο. Τέλος πάντων.
Πρόσφατα, προέκυψε ένα καινούριο κείμενο. Όπως κάθε φορά, σταυρώνω τα δάχτυλα και περιμένω. Αν κι αυτό δεν τα πάει καλά, θα προτείνω στην Αγγέλα να γίνει μια ψηφοφορία από εδώ. Ποτέ δεν ξέρεις!
Λοιπόν, κυρία Τραυλού, σας ευχαριστώ και πάλι για την επίσκεψη και για τα τόσο ευγενικά σας λόγια. Εύχομαι καλή συνέχεια και καλή δουλειά -και, βέβαια, με τη νίκη.

Πασχαλία Τραυλού είπε...

Καταρχήν αυτό το κ. Τραυλού με κάνει να νιώθω συνομήλικη με τη γιαγιά μου και μην το χρησιμοποιείς γιατί με πιάνουν γέλια.
Επίσης, θα ήθελα πάρα πολύ να ρίξω μια ματιά σε κάποιο από τα κείμενά σου για ενηλίκους. Όποτε θέλεις, το mail μου είναι tnomik11@yahoo.gr
Καλές εμπνεύσεις και σ' ευχαριστώ για τις ευχές. ΠΑΣΧΑΛΙΑ ΤΡΑΥΛΟΥ

disa είπε...

情趣用品,情趣,情趣用品,成人漫畫,免費A片,色情網站,色情遊戲,情色文學,麗的色遊戲,色情,色情影片,同志色教館,色色網,色遊戲,自拍,本土自拍,kk俱樂部,後宮電影院,後宮電影,85cc免費影城,85cc免費影片,免費影片,免費小遊戲,免費遊戲,小遊戲,遊戲,好玩遊戲,好玩遊戲區,A片,情趣用品,遊戲區,史萊姆好玩遊戲,史萊姆,遊戲基地,線上遊戲,色情遊戲,遊戲口袋,我的遊戲口袋,小遊戲區,手機遊戲,貼圖,A片下載,成人影城,愛情公寓,情色貼圖,情色,色情網站,色情遊戲,色情小說,情色文學,色情,aio交友愛情館,色情影片,臺灣情色網,寄情築園小遊戲,情色論壇,嘟嘟情人色網,情色視訊,愛情小說,言情小說,一葉情貼圖片區,情趣用品,情趣,色情漫畫,情色網,情色a片,情色遊戲,85cc成人片,嘟嘟成人網,成人網站,18成人,成人影片,成人交友網,成人貼圖,成人圖片區,成人圖片,成人文章,成人小說,成人光碟,微風成人區,免費成人影片